ความคิดถึงสุดคนึงหาแค่อยากให้รู้ว่าพวกเราคิดถึงพ่อแม่ทุกคน

การเดินทางของความคิดถึง

                                 
                        "ความคิดถึงถึงไม่โทรก็คิดถึง"                ทุกครั้งซึ่งหายใจนั้นใฝ่หา
                   เห็นทุกทีที่ฉันพลันหลับตา                                คิดถึงหน้าคิดถึงสุขทุกอณู
                   ที่โทรหาทุกครั้งอยากฟังเสียง                           อยากต่อล้อต่อเถึยงทั้งต่อสู้
                   ได้ดักคอดักรักดักเอ็นดู                                   ด้วยเรารู้ใจของทั้งสองเรา
                   เขียนข้อความส่งข้อความตามที่คิด                    มนต์ศักดิ์สิทธิ์ผ่านตาอย่าสูญเปล่า
                   ตั้งใจแลัวตั้งใจรักทั้งหนักเบา                            แกล้งกระเซ้ากระซี้จี้ใจรัก
                   ความคิดถึงเป็นฐานการติดต่อ                           แสนคิดถึงจึงรอด้วยใจสมัคร
                   ถึงไม่โทรก็คิดถึงซาบซึ้งนัก                             ไม่อาจหักหัวใจให้จืดจาง
                   ถึงข้ามโค้งขอบฟ้ามาไม่ได้                              ก็ส่งใจมาใกล้ชิดไม่คิดห่าง
                   ทุกจังหวะหัวใจไม่ละวาง                                  ความคิดถึงเดินทางอย่างเที่ยงตรง
                   ด้วยคิดถึงถึงไม่โทรก็คิดถึง                              ข้อความซี้งซึ่งเขียนไว้แม้ไม่ส่ง
                   ลมหายใจของฉันก็มั่นคง                                 หลับตาลงครั้งใดใจถึงเธอ.../



ร้อยดวงใจแห่งความคิดถึง   สุดขอบฟ้าย่อมคนึงหา   จากถินเดิมที่จากมา   ภายภาคหน้าไม่ลืมพระคุณ