การเดินทางของความคิดถึง
"ความคิดถึงถึงไม่โทรก็คิดถึง" ทุกครั้งซึ่งหายใจนั้นใฝ่หา
เห็นทุกทีที่ฉันพลันหลับตา คิดถึงหน้าคิดถึงสุขทุกอณู
ที่โทรหาทุกครั้งอยากฟังเสียง อยากต่อล้อต่อเถึยงทั้งต่อสู้
ได้ดักคอดักรักดักเอ็นดู ด้วยเรารู้ใจของทั้งสองเรา
เขียนข้อความส่งข้อความตามที่คิด มนต์ศักดิ์สิทธิ์ผ่านตาอย่าสูญเปล่า
ตั้งใจแลัวตั้งใจรักทั้งหนักเบา แกล้งกระเซ้ากระซี้จี้ใจรัก
ความคิดถึงเป็นฐานการติดต่อ แสนคิดถึงจึงรอด้วยใจสมัคร
ถึงไม่โทรก็คิดถึงซาบซึ้งนัก ไม่อาจหักหัวใจให้จืดจาง
ถึงข้ามโค้งขอบฟ้ามาไม่ได้ ก็ส่งใจมาใกล้ชิดไม่คิดห่าง
ทุกจังหวะหัวใจไม่ละวาง ความคิดถึงเดินทางอย่างเที่ยงตรง
ด้วยคิดถึงถึงไม่โทรก็คิดถึง ข้อความซี้งซึ่งเขียนไว้แม้ไม่ส่ง
ลมหายใจของฉันก็มั่นคง หลับตาลงครั้งใดใจถึงเธอ.../
ร้อยดวงใจแห่งความคิดถึง สุดขอบฟ้าย่อมคนึงหา จากถินเดิมที่จากมา ภายภาคหน้าไม่ลืมพระคุณ
